Het ambachtelijke proces van pottenbakken
Het creëren van een urne is een traag en ambachtelijk proces. Elke stap, van vormgeven tot afwerken, vraagt tijd, zorg en precisie. Die aandacht en toewijding maken elke urne uniek. Al deze elementen dragen bij aan de bijzondere waarde ervan.
Hieronder neem ik je mee in dit zachte proces van pottenbakken, waarin iedere babyurne langzaam gevormd wordt, met oog voor de kleinste details die haar eigenheid geeft.

Stap 1: Ontwerpen
Elke ontwerp ontstaat vanuit een gevoel. Ik creëer vanuit mijn hart, met een potlood in de hand. Een blanco blad papier vult zich met een tekening, een vorm, een kleur, symbolen… Wanneer het eerste idee vastligt, ga ik op zoek naar een passende klei. Daarna ontwikkel ik het glazuur. Dit laatste is een lang proces van trial-and-error, want glazuren behoren tot een van de meest onvoorspelbare elementen binnen het bakproces.

Stap 2: De urne uit klei maken
De vorm van de urne ligt vast. Afhankelijk daarvan neem ik plaats achter de draaischijf of werk ik de vorm uit in een mal. De net gevormde urne is nat en moet nu eerst drogen. Wanneer ze een beetje harder geworden is, kan ik verder assembleren, afdraaien, vormen indrukken, kerven en eventueel letters of gouden accenten aanbrengen.

Stap 3: Drogen
Nu is de urne klaar om volledig uit te drogen. Dit gebeurt bewust traag om scheurtjes door een te snelle droging te voorkomen. Een week droogtijd is niet ongewoon. Wanneer de urne volledig droog is, worden kleine oneffenheden met de hand weggeschuurd. Dit is een delicate stap want droge klei is erg breekbaar.

Stap 4: De eerste bak - biscuitbak
Tijd om de keramiekoven in te laden. Ook hier is voorzichtigheid essentieel. Elke urne krijgt haar eigen plaats naast de andere stukken, waarna de biscuitbak kan starten. Een biscuitbak duurt tussen de 8 tot 10 uur om een temperatuur van ongeveer 950 graden te bereiken. Nadien volgt een lange afkoelingsfase. Pas na een hele dag en nacht kan de oven geopend worden. Alle stukken worden zorgvuldig gecontroleerd op haarscheurtjes. Als alles in orde is, kan het glazuurproces beginnen.

Stap 5: Glazuren
Tijdens de glazuurfase gebeurt er veel. Eerst wordt opnieuw nagekeken of er nog kleine oneffenheden zijn die kunnen worden weggeschuurd. Daarna wordt de urne stofvrij gemaakt. Delen die niet geglazuurd mogen worden, zoals de onderzijde, worden met wax behandeld. Zonder deze bescherming zou de urne vastbakken aan de ovenplaat. Zodra de wax opgedroogd is, kan het glazuren beginnen, door onderdompeling of met een penseel. Met een vochtige spons wordt het stuk waar nodig schoongemaakt. Daarna is de urne klaar om te drogen voor de laatste bak.

Stap 6: Glazuurbak
De laatste bak. De urnen worden opnieuw zorgvuldig ingeladen. Sommige worden gebakken op 1050 graden, andere op 1180 graden om mooiere kleuren te behouden, en nog andere tot 1240 graden. Dit laatste gebeurt bijvoorbeeld bij maatwerk, wanneer een urne bestand moet zijn tegen water en vorst om een plaatsje in de tuin te kunnen krijgen. De glazuurbak is het meest onvoorspelbare deel van het pottenbakken. Glazuurdikte, plaats in de oven, temperatuur en timing kunnen voor subtiele kleurvariaties zorgen. Juist die nuances maken elke urne echt uniek.
Mijn persoonlijke aanpak
Elke urne wordt met mijn handen gevoeld en gevormd. Beetje bij beetje ontstaan zo subtiele variaties in vorm, kleur en structuur. Deze verschillen zijn een natuurlijk gevolg van authentiek handwerk en vakmanschap. Elke urne draagt haar eigen karakter, net zoals elk verhaal verschillend is.

